Budowa 6. Poszycie rzekome cd

Kolejnym krokiem było wklejnie we wręgi poprzecznych pasków. Paski wcześniej zostały naklejone na karton 1 mm, a następnie wycięte. Każdy pasek został opisany dzięki temu montaż obył się bez problemów i wszystko ładnie pasowało. W wrędze 3 od dziobu jest błąd i nie jest zaznaczony wpust, który jednak bez problemu został wycięty już po montażu kadłuba.

Budowa 5. Poszycie rzekome

Naklejanie powłoki poszycia odbyło się właściwie bez problemów, choć w dwóch przypadkach odwrotnie nakleiłem paski - pomimo wyraźnych strzałek oznaczających sposób naklejenia :-). Na szczęście błąd popełniłem w środkowej części kadłuba, gdzie paski są najbardziej symetrycznei w zasadzie pasowały, więc obyło się bez odrywania.

Elementy na rufie idealnie dopasowane, dzięki temu łączenie ich było samą przyjemnością.

Oklejony cały kadłub. Na zdjęciu można zauważyć, błędnie naklejone części.

Victory 2. Wodowanie

MS (Her Majesty Ship - Okręt Jej Królewskiej Mości)- Victory został zwodzony w niedzielę 7 maja 1765 roku. Wkrótce po tym został odholowany do obciążenia balastem, ponieważ po zwodowaniu mocno przechylał się na lewą burtę. Potrzebny był balast o wadze 34 ton, żeby to skorygować. Następnie okręt został formalnie przeniesiony do rezerwy i przeczekał w porcie nie używany, ze złożonymi masztami 8 lat. Koszt budowy wyniósł 63 176 funtów i 3 szylingów, co wg dzisiejszych cen odpowiada kwocie około 50 milionów funtów.

Podstawowe dane taktyczno-techniczne

- wyporność:------------3500 ton

- długość:---------------69 metrów

- szerokość:-------------15,8 metra

- zanurzenie:------------8,8 metra

- napęd:-----------------żagle o powierzchni 5440 metrów kw

- prędkość:--------------8 węzłów

- załoga:-----------------850 osób

- uzbrojenie:------------100 dział:   

- 30 dział 42 funtowych, 

   - 28 dział 24 funtowych, 

   - 30 dział 12 funtowych, 

- 12 dział 6 funtowych. 

W ciągu całej służby okrętu ilość dział oraz  ich rodzaj ulegały zmianie. Po remoncie okrętu w roku 1803 na pokładzie były 104 działa. 

W roku 1771 Victory odholowano do suchego doku, gdzie przeszedł remont poszycia poniżej linii wody, po remoncie wrócił na miejsce cumowania w porcie na kolejne 5 lat. 

W grudniu 1776 Dowództwo Royal Navy zdecydowało o przygotowaniu okrętu do służby czynnej na morzu. W maju 1778 roku flagę na okręcie podniósł admirał Augustus Keppel, a pierwszym dowódcą okrętu został kapitan John Lindsay. 

W piątek 8 maja 1778 roku Victory ostatecznie opuścił swój port macierzysty i wypłynął w swój pierwszy rejs - 13 lat po wybudowaniu. 13 czerwca po południu okręt dołączył do Brytyjskiej floty marynarki wojennej składającej się wówczas z 21 okrętów liniowych, 4 fregat oraz 3 mniejszych jednostek. 

W aktywnej służbie pozostał przez kolejne 34 lata włączając w to najsłynniejsze dokonania, czyli udział w bitwie pod Trafalgarem w roku 1805.

Budowa 4. Sklejanie kadłuba

Po naniesieniu poprawek w niektórych elementach kadłuba sklejanie poszło bardzo sprawnie. Poniżej zdjęcie z początkowej fazy. Dla porównania wielkości tego modelu za nim - zbudowany przeze mnie wcześniej - Mayflower.  Szkielet kadłuba ma długość 64 cm, a po ukończeniu model będzie miał 104 cm z bukszprytem.

Po sklejeniu kadłuba i przeszlfowaniu go papierm ściernym rozpocząłem naklejanie poszycia rzekomego. Ostatecznie po przemyślaniu zrezygnowałem z piankowania. Na krawędzie wręg nakleiłem paski papieru, co bardzo ułatwiło nakładanie poszycia, które ma być łączone na styk. Wszystkie elementy wydają się być bardzo dobrze spasowane.

Budowa 3. Próbny montaż kadłuba

Przed właściwym sklejeniem szkieletu kadłuba, konieczny jest jego montaż na"sucho". W myśl zasady przymierz 16 razy, przyklej raz :-). W moim przypadku okazało się, że wpusty zrobiłem zbyt ciasne co utrudniało precyzyjne złożenie elementów. Po rozmontowaniu niektóre wpusty musiałem powiększyć.  a elemenenty rufy usztywnić rozcieńczonym wikolem.

Kadłub złożony na sucho:

Victory 1. Budowa

W lipcu 1759 roku, Edward Allen Główny Konstruktor stoczni w Chatham Dockyard otrzymał zaadresowany do siebie list od Pierwszego Oficera Admiralicji:

"Dokonać przygotowań oraz określić koszty budowy najwyższej klasy studziałowego okrętu liniowego dla Brytyjskiej Marynarki Wojennej"

Dzięki temu zleceniu rozpoczęła się budowa jednego z najbardziej znanych liniowych okrętów wojennych w historii o nazwie "Victory".

Okręt został zaprojektowany przez Thomas'a Slade'a inżyniera angielskiej floty. Jego plany opierały się w dużej mierze na projekcie okrętu HMS Royal George, zbudowanego w stoczni Woolwich Dockyard w 1756 roku.  Wedle panującego wówczas zwyczaju dla tej klasy okrętów zarezerwowanych było siedem nazw, którymi można było je ochrzcić. Nazwa "Victory" była jedyną, której w tym czasie nie nosił żaden okręt i dlatego właśnie ta została wybrana. Nazwa budziła pewne wątpliwości ponieważ poprzedni okręt o tej nazwie zatonął w roku 1744 wraz z całą załogą. Jednak jak się później okazało, wybrana nazwa przyniosła służącym na niej* marynarzom szczęście oraz wieczną chwałę dla okrętu.

*Victory - oznacza oczywiście zwycięstwo, ale też imię kobiety. Prawdopodobnie z tego właśnie powodu okręt wówczas miał formę żeńską i mówiło się o nim - "her".

Stępka pod okręt została położona w Old Single Dock u w stoczni Chatham 23 lipca 1759 roku.
W kronikach można wyczytać informację, że było to ciepły i słoneczny dzień. Drewno - dębina - wykorzystywane do budowy okrętów tej klasy było sezonowane aż przez 14 lat. Z pewnością można stwierdzić, że użycie tak przygotowanego drewna zwiększyło znacznie trwałość i wytrzymałość okrętu. Wg szacunków do zbudowania okrętu wykorzystano drewno (wg różnych źródeł) z 4000- 6000 drzew, z czego 90% stanowiła dębina.

Na początku przy budowie zatrudnionych było około 250 rzemieślników. Kiedy jednak w prowadzonej z Francją wojną nastąpił zwrot – chodzi o bitwę pod Lagos oraz koło wyspy Belle, gdzie flota francuska została rozbita - nakłady na budowę zostały znacznie ograniczone. W roku 1763, podpisano traktat pokojowy kończący wojnę siedmioletnią, dlatego ukończenie okrętu przestało być tak pilne i tempo prac zostało ograniczone. 

Budowa 2. Części konstrukcji kadłuba

Pierwszym krokiem było wycięcie oraz podklejenie 64 elementów konstrukcji kadłuba tekturą o grubości 1 mm. Zastanawiałem się nad użyciem butaprenu lub innego kleju na bazie rozpuszczalnika, który nie powoduje deformacji materiału, jednakże ostatecznie ze względu na jego nieprzyjemny zapach i stosunkowo dużą powierzchnię klejenia wybrałem wikol.

Wszystkie elementy naklejone na tekturę:

Kolejnym krokiem było wycięcie elementów. Dla ułatwienia dokładnego wycięcia nożykiem, najpierw pociąłem duże arkusze na kawałki z poszczególnymi elementami. Ponieważ klej nieco wypaczył części, każdą z nich osobno wyprasowałem żelazkiem i pozostawiłem to wystygnięcia pod obciążeniem. To wystarczyło, żeby je wyprostować.

Zewnętrzne krawędzie wycinałem głównie nożyczkami. Do wycięcia wpustów użyłem nożyków. Praca bardzo żmudna ale ważne, żeby zrobić to dokładnie. Ułatwi to późniejsze ciasne spasowanie elementów. 

Wycięte wszystkie elementy kadłuba:

Budowa 1. Prezentacja modelu

A zatem rozpoczynam budowę modelu :-). Na początek kilka słów o wydawnictwie.

Wydawnictwo Shipyard ma świetne recenzje wśród modelarzy, a wg mnie sam model Victory jest pięknie opracowany. Widziałem kilkadziesiąt zdjęć modeli zbudowanych na podstawie tej wycinanki i robią dobre wrażenie. Poza tym wielu modelarzy bardzo dobrze oceniało dokładność przygotowania modelu. Kolejna sprawa -  wybrałem ostatnią czwartą edycję modelu, która zawiera poprawki i modyfikacje na podstawie już zbudowanych pierwszych okrętów, zatem liczba ewentualnych błędów jest zredukowana do mnimum. Kolejny powód mojego wyboru to skala okrętu 1:96, będzie to model duży - po zakończeniu budowy będzie miał długość 109 cm z bukszprytem.

Od kilku lat przygotowuje się do budowania HMS Victory z Shipyarda. Wcześniej w ramach  zdobycia doświadczeń zbudowałem Bounty oraz Mayflower z Małego Modelarza. Gotowy Bounty jest do obejrzenia w mojej galerii. Nie jest to może szczyt modelarskiej precyzji, ale ostatecznie mam nadzieję, że prezentuje się co najmniej dostatecznie. 

Model w formie zeszytu w formacie A3:

Wybrałem model w wersji Gold Edition, która różni się od wersji standardowej następującymi elementami:

• zdjęcia gotowego modelu wykonanego na podstawie części z numeru
• dodane flagi kodu sygnałowego z bitwy pod Trafalgarem
• poprawione i dodane elementy wyposażenia (latarnie i szafki na rufie)
• zmieniona konstrukcja stewy głównej szkieletu
• pokłady z fakturą drewna
• nowa szata graficzna wydawnictwa

Strona druga i trzecia ze zdjęciami gotowego modelu:

Schemat montażu kadłuba i elementów pokładu: